ابرهاي قابل مشاهده اورانوس همان رنگ آبي-سبز مات سراسر سطح سياره را دارند. تصاويري كه به وسيله فضاپيماي وويجر2 از اورانوس گرفته شده، نوارهاي بسيار صافي را در داخل ابرهاي اين سياره به موازات استوايش نشان مي دهد. اين نوارها در نتيجه وجود تركيبات مختلفي از مه كه به وسيله نور خورشيد به گاز متان تجزيه شده اند توليد شده اند.

به علاوه نقاط بسيار كوچكي روي سطح سياره وجود دارد. اين نقاط شايد جرم هاي به شدت چرخاني از گازي مشابه با گازهاي آتشفشاني باشند.

سطح: جنس سطح اورانوس از ابرهاي سبز-آبي تشكيل شده از كريستال هاي ريز متان است. كريستال ها در خارج از جو اورانوس منجمد شده اند. احتمال دارد كه خيلي پايين تر, در ابرهاي قابل مشاهده، لايه هاي ضخيم تري از ابر كه از آب مايع يا كريستال هاي يخ آمونياكي تشكيل شده اند، وجود داشته باشد. در مكان هاي عميق تر يعني حدود 4700 مايلي يا 7500 كيلومتري زير نوك ابرهاي قابل مشاهده ممكن است اقيانوسي از آب مايع حاوي آمونياك حل شده، وجود داشته باشد.

هسته: در بخش هاي خيلي مركزي سياره ممكن است يك هسته سنگي  وجود داشته باشد. چنين هسته اي كه سنگي و فلزي ست حدود 10500 مايل يا 17000 كيلومتر قطر دارد و دماي آن حدود 12500 درجه فارنهايت يا 6927 درجه سانتي گراد است.

دانشمندان عقيده دارند در اورانوس زندگي وجود ندارد.